1. Nowy poczatek

Hejka kochani :)

Dziś mam dla was pierwszy rozdział nowej i całkiem innej historii która odbiega od historii, którą wszyscy znamy bardzo dobrze. Życzę miłej lektury :D 

****************************Następnego dnia...**********************************

W uszach Marka o godzinie 7:30 zabrzmiał dzwonek budzika. Ten nic sobie z tego nie robił i tylko go wyłączył, ale po kilku sekundach.

-O nie spóźnię się! - krzyknął zrywając się z łóżka jak piorun.

Szybko przebrał się w szkolny mundurek, zrobił poranną toaletę i łapiąc swój plecak wybiegł z domu zamykając go szczelnie. Postanowił, że śniadanie kupi sobie w szkole. Biegł tak biegł aż pod bramą niespodziewanie na kogoś wpadł.

-Ała. - usłyszał żeński głos.

-Przepraszam, nic ci nie jest. - rzekła podnosząc głowę by spojrzeć na swoją ofiarę.

Jakie było jego zdziwienie, gdy ujrzał prześliczną brunetkę o czerwonych oczach. Nie wiedział dlaczego, ale nie mógł oderwać od niej wzroku. Ale szybko się opamiętał. Wstał i podał jej rękę uśmiechając się w charakterystyczny dla siebie sposób.

-Dziękuje i nic mi się nie stało. - rzekła przyjmując jego pomoc.

-Jestem Mark Evans, nowy uczeń owego liceum. - rzekł.

-Ale dlaczego dołączasz do nas dopiero teraz skoro już dawno się skończyła rekrutacja.

-Cóż dopiero wczoraj się tutaj przeprowadziłem.

-Rozumiem. Miło mi cię poznać Marku Evansie. Jestem Nelly Raimon. - rzekła uśmiechając się do niego miło.

-Wiesz może gdzie jest gabinet dyrektora?

-Oczywiście chodź zaprowadzę cię.

I ruszyli oboje krok w krok do budynku liceum.

Temu wszystkiemu przypatrywał się pewny blondyn.

-,,Dziwny jest ten chłopak" – pomyślał i udał się w stronę sali od geometrii.

Jak zwykle usiadł on w ławce i kilka sekund później dołączył do niego jego przyjaciel. Nim zabrzmiał dzwonek do klasy wpadła reszta osób. Gdy tylko zadzwonił do klasy wszedł pan Twiligt a za nim nowy uczeń.

-To on. - szepnął blondyn.

-Co tam szepczesz? - spytał brunet.

-Nic. - odrzekł i czekał aż nauczyciel zacznie mówić.

-Witajcie dzieci.

-Dzień dobry panie profesorze. - odrzekli wszyscy uczniowie.

-Do waszej klasy dołącza dzisiaj nowy uczeń i mam nadzieję, że miło go przyjmiecie. Opowiedz nam coś o sobie.

-No cóż nazywam się Mark Evans. Obecnie mieszkam w Japonii, ale wychowałem się w Australii. Moją ukochaną lekcją jest w-f. I to chyba wszystko.

-Dobrze proszę cię usiądź w ostatniej ławce razem z panną Woods.

Gdy spojrzał na swoją nową szkolno-ławkową koleżankę doznał szoku, gdy ujżał dziewczynę z lotniska. Nic nie powiedziawszy ruszył na swoje miejsce i zajął je. Całe lekcję siedział jak na szpilkach, gdyż to właśnie po niej miał iść z prośbą o dołączenie do klubu piłkarskiego. Nie wiedząc czemu zamiast słuchać nauczyciela na okładce swojego zeszytu rysował piłki do nogi.

-Ty też lubisz piłkę nożną? - usłyszał pytanie wyrywając go z zamyślenia.

-Tak. - odrzekł patrząc na swoją ławkową sąsiadkę. - A ty?

-Ja ją kocham. W moim gimnazjum grałam w szkolnym klubie razem z trojga przyjaciół.

-Tak. Ja również, ale trenowałem z drużyną piłarską mojego dziadka i byłem jej kapitanem.

-Pochodzisz z Japonii?

-Tak. Ale wychowałem się w Australii, a ty?

-Ja jestem z Ameryki, a przyjechałam tutaj dzięki stypendiu, które zdobyłam.

-No to miło cię powitać.

-Nawzajem.

Silvia i Mark od razu znaleźli wspólny język mimo, iż nie polubili się od pierwszego zobaczenia. Gdy tylko zadzwonił dzwonek oboje wyszli z klasy i skierowali się w stronę sekretariatu by dowiedzieć się czegoś o szkolnym klubie piłkarskim. Po drodze wpadli na dobrze znaną chłopakowi dziewczynę.

-O cześć Nelly.

-Witaj ponownie Mark. Miło cię poznać Silvio.

-Mi również.

-Gdzie tak idziecie? - spytała.

-Chcemy zapisać się do szkolnego klubu piłkarskiego. - rzekł Mark.

-Ale wiesz, że to i tak bez sensu.

-O co ci chodzi?

-Nasz szkolny klubik posiada tylko trzech członków.

-Że co! - krzyknęli oboje.

-Tak. To właściwie cud, ze się ktokolwiek znalazł. W naszym wieku już prawie nikt nie chce grać w piłkę, gdyż niektórzy uważają ten sport za dziecinny.

Trudno opisać wyraz twarzy Evansa, gdy brązowowłosa podała mu przyczynę niepełnego składu. Po prostu cały płonął i gdy tylko mógł to pewnie by się na kogoś rzucił.

-A ty? - spytał niespodziewanie.

-Ale co ja? - spytała nieośmielona panna Raimon.

-Co ty sądzisz o piłce nożnej.

-Ja.... kocham ten sport. Ale po prostu brakuje mi odwagi i umiejętności by dołączyć. - odrzekła, spuszczając głowę.

Już chciała odejść, zła na siebie, że przyznała się przed prawie nieznajomymi ludźmi do swoich słabości. Jednak zatrzymała ją czyjaś ręka.

-Poczekaj. Jeśli chcesz mogę ci pomóc.

-Na prawdę?

-Tak. Przecież od tego są koledzy, żeby sobie pomagać. Nie znamy się jeszcze zbyt dobrze, ale czuje, że piłka nożna zbliża ludzi.

-No dobrze. Spróbuje. - rzekła cicho Nelly.

Silvia tylko uśmiechnęła się, ciesząc że kolejna osoba, która kocha jej ukochany sport, będzie tak blisko niej a może nawet zostanie jej przyjaciółką.

-Nelly wiesz może gdzie się zbierają?

-Tak. Po lekcjach was do nich zaprowadzę. A teraz chodźcie na matematykę.

Oni tylko pokiwali głowami i we trójkę pobiegli do kolejnej sali. Cały dzień upłynął dla naszej trójki bardzo miło. Po wszystkich lekcjach, zawstydzona siedemnastolatka wyszła ze szkoły ze swoimi przyjaciółmi, nieświadomie na kogoś wpadając.

-Przepraszam. - rzekła i szybko obiegła w dalszą drogę zostawiając zdezorientowanego chłopaka.

-Sorki za nią. - rzekł Mark podając rękę koledze.

-Nic się nie stało. - rzekł blondyn wstając i otrzepując swoje spodnie. - Czy ona zawsze taka jest. Bo nigdy nie widziałem, żeby się inaczej zachowywała.

-Chyba nie, właściwie znamy się od dzisiaj – rzekła Silvia.

-Jestem Mark, to Silvia, a ty?

-Axel. - odpowiedział wsadzając ręce w kieszenie i już odchodził.

Gdy już zniknął z ich pola widzenia, zobaczyli jak za drzewa obserwuje ich dziewczyna.

-Nelly, wszystko okey?

-Tak. Chodźmy już.

Oni nie chcieli zadawać zbędnych pytań i poszli dalej nie chcąc zgubić swojej przewodniczki. Znaleźli się za budynkiem szkolnym a tam za boiskiem do piłki nożnej i koszykowej stał budynek w wielkości niewielkiego domu.

-To tutaj. - rzekła, otwierając drzwi i przepuszczając nowych znajomych, a sama zostając na zewnątrz.

W środku pod oknem stał wysoki blondyn a w kącie sali siedziały dwie dziewczyny.

-Ohayo. - rzekł Mark.

-Hejka. Kim jesteście? - zadała pytanie niebieskowłosa.

-Ja jestem Mark Evans. A to Silvia Woods i Nelly Raimon. Chcemy dołączyć do waszego klubu.

-Ekstra. Witamy. Ja jestem Kalla Swift. - rzekła niebieskowłosa. - To Cerise Aoi. - powiedziała wskazując brunetkę a to Matheew Hoshi.

-Skoro już mamy więcej członków to może zrobimy w końcu prawdziwy trening? - zaproponował Matheew.

-Chodcie na boisko! - krzyknęła niebieskowłosa biorąc za sobą piłkę i biegnąc na boisko.

C.D.N 

*********************************************************************************

Kolejny rozdział już za tydzień :)